Staat Valburg stil? Over slakken, schapen, beren en olifanten

Staat Valburg stil? Over slakken, schapen, beren en olifanten
Na geen nieuws in de vorige Dorpskrant nu iets over stagnatie en wie weet toch weer vooruitgang.

Naast het wereldnieuws is het nauwelijks van belang, maar het zou mooi zijn als hier ook stapjes vooruit zouden worden gemaakt. Eerst een aantal zaken waar weinig tempo in zit.

 

Géén Striekenpad
Het oudste niet-bestaande voetpad in Valburg is het Striekenpad. Eind vorige eeuw bedoeld om van de Weemen tussen de toen nog toekomstige nieuwbouw tegenover ’t Kriekske te kunnen lopen. Dan hoefden de kinderen (en hun ouders) niet over de trottoirloze Stationsstraat om te lopen, maar veiliger binnendoor. Begin deze eeuw is dit pad bij een buitengebeuren al geopend door wethouder Frank van Rooijen en Striekenpad gedoopt.  Maar er moest nog iets geregeld worden met eigenaren. Nog steeds. Het pad ligt er wel, maar is er nog niet.
Begin mei stuurde de gemeente een uitgebreide toelichting waarom het pad er niet komt. Woningstichting Valburg zette een batterij beren op dit pad: de rust van de aanwonenden zou verstoord worden, lawaai, rommel, onveiligheid en graffiti lagen op de loer. Alsof het een steeg naar de Korenmarkt is. De blinde hoeken bij de voordeur van aanliggende woningen zouden gevaarlijke situaties veroorzaken, hoewel er geen voordeuren aan het pad liggen. Snelheidsremmende maatregelen zouden nodig zijn. Voor een voetpad? Het zou al met al natuurlijk bijzonder onveilig zijn en heel duur in aanleg en onderhoud.  Genoeg beren om het plan te torpederen. 
In  de zeer nette uitgebreide toelichting stonden alternatieve routes, die uiteraard te duur zouden zijn, dus daar verwachten we de eerstkomende jaren maar niets meer van.
Deze benadering van de Woningstichting en de Gemeente, die zeggen bij te willen dragen aan de leefbaarheid, is met zijn rampenscenario’s een teken des tijds. Bedenken waarom iets een bedreiging is. Geen oplossing maar vooral een probleem creëren.
De kinderen van toen zijn al naar het vervolgonderwijs of het huis uit. De nieuwe jeugd loopt wel om, of gaat op de fiets. Nu maar hopen dat automobilisten zich aan de 30-kilometergrens in de bebouwde kom houden. Al is ook in de Stationsstraat te zien dat dat nog niet tussen ieders oren zit.

Géén rondje Mellard
In het DOP van februari 2008 was onder meer de wens voor ommetjes geuit, zodat bewoners en bezoekers meer zouden kunnen genieten van de directe omgeving. De gemeente was er na de presentatie van het DOP in 2008 nog niet aan toe. Eerst werden bij Loenen en later bij Homoet en het Bremerton mooie ommetjes aangelegd. Eind 2010 kwam er ruimte en geld voor Valburg.
Na een aantal besprekingen bleek een struinpad langs de sloot tussen de Julianastraat en de Mellardsestraat letterlijk onoverkomelijk. Rond het jaar 2000 was hier een smal pad aangelegd, dat niet veel later alweer met prikkeldraad is dichtgezet. Dit pad, met van een afstand langs de nieuw aangeplante bomenrij mooi zicht op de Mellard, werd een struikelblok.
Er verschenen beren in de vorm van schapen. Die zouden mogelijk door loslopende honden worden aangevallen en dat werd te riskant geacht door de pachters. Géén rondje Mellard dus.

Weer nog géén Molenzicht
Behalve een inmiddels oud niet-bestaand Striekenpad hebben we ook een inmiddels minstens zo oude niet-bestaande nieuwbouwwijk. Ooit Valburg-Zuid genoemd, maar al sinds een prijsvraag rond 2005 met de naam Molen-zicht getooid. Héél lang duurden de voorbereidingen en verkenningen. Steeds was er weer een reden om nog geen bestemmingsplan vast te stellen en te gaan bouwen. Wachten maakt de één moe en schept voor een ander nieuwe kansen.
Eindelijk werd in december 2010 het bestemmingsplan vastgesteld. En er kwam een nieuwe kink in de kabel. Een verouderde zieltogende boomgaard was nieuw leven ingeblazen. Nu kwam als bezwaar dat de nabij geprojecteerde nieuwe woningen in de spuitzone van de boomgaard zouden komen te liggen, met schade voor de bedrijfsvoering. Niet dat een boomgaard nu zo rendabel is, maar hiermee steeg de virtuele waarde enorm. Gevolg: gerechtelijke procedures en weer een forse vertraging. Jammer voor degenen die al jaren wachten op een nieuw huis en nu knel komen en afhaken of extra kosten moeten maken. Jammer voor een groter draagvlak voor voorzieningen zoals de school, verenigingen en winkels. En dat tast de samenhang aan.
Voorlopig is er weer minder zicht op Molenzicht.

Nog géén Multifunctioneel Centrum (MFC)
Ook een project dat een lange adem vraagt en toe is aan een beademingsapparaat. Ook hier de vraag waarom er zoveel tijd moet verstrijken en waarom er zo weinig zichtbare vooruitgang is.
Bij de start van het Dorpsontwikkelingsplan (DOP) was de meest geuite wens een dorpshuis, kulturhus, een plek voor ontwikkeling, ontspanning en ontmoeting en mogelijk andere voorzieningen. Kortom: een multifunctioneel centrum (MFC). Eind 2008 ging de uitwerkgroep enthousiast van start. Soms werd de wethouder er bij geroepen als het tempo er uit ging en dan werd beterschap beloofd. Midden 2009 zat de vaart er goed in, tot een aanvraag voor een onderzoek naar de haalbaarheid te lang in een ambtelijke la bleef liggen. Toen die kort voor de verkiezingen in 2010 wel naar de gemeenteraad ging, werd het een verkiezingskwestie. Na veel heibel en gedoe kwam een budget beschikbaar. Het laatste bericht vanuit de gemeente was alweer van ongeveer oktober 2010. Het onderzoek zou klaar zijn, maar we kennen de uitkomsten niet. Het resultaat komt mogelijk in juni in de gemeenteraad. En wie weet komt het MFC eind dit jaar op de begroting voor de komende jaren, of niet. Wij weten het niet.

Nog géén fraaiere omgeving van de Hervormde kerk
Dit speerpunt uit het onvolprezen DOP maakt ademloos: een mooier historisch centrum, met een toegankelijker terrein rond de kerk en maatregelen om het doorgaande autoverkeer langzamer door de dorpskern te laten rijden.  Nu is de snelheid soms/vaak onveilig voor andere weg- en trottoirgebruikers, zoals scholieren op weg naar school en terug naar huis. Zeker als Molenzicht er komt (zie hierboven).

Ook over dit project had de gemeente in januari 2009 na ambtelijke traagheid beterschap beloofd: een goed programma, menskracht, budget en een strakke planning moesten er komen.
In februari 2010, beloofde de gemeente dat het project in oktober 2010 klaar zou zijn.
Op 9 november 2010 spraken we met wethouder Van Baal, projectleider Stegenga en Sandra Mennen over de ambtelijke traagheid en maakten afspraken om er weer vaart in te krijgen. Meteen zou begonnen worden met voorbereidingen voor het bestek, zodat kort na een bijeenkomst met omwonenden en andere geïnteresseerden de uitvoering kon beginnen. Al eerder zouden werkzaamheden plaatsvinden om zichtbaar te maken dat er ècht wat gebeurt.  

Uitloop na inloop
Op 26 januari was een goed bezochte inloopbijeenkomst. We stuurden de volgende dag circa 15 vragen en opmerkingen van de aanwezigen door naar de gemeente, om die te beantwoorden en met het verzoek om ons op de hoogte te houden. Na herhaald verzoek gebeurde dat ruim een maand later en maar mondjesmaat, zonder antwoord op de vragen.
Op 11 maart meldde ik de gemeente dat op zo’n manier het geen zin heeft om als dorp en als persoon betrokken te zijn bij plannen waar niet aan gebeurt wat afgesproken is. Eindelijk begreep men bij de gemeente dat het echt niet goed gaat. Al werd de schuld eerder bij de Provincie gelegd dan naar de eigen organisatie te kijken en naar de niet waargemaakte beloftes van 2009 en 2010.
Een week later kwamen de antwoorden op de reacties van 26 januari binnen. Maar weinig concreets en met open eindjes over belangrijke zaken, zoals wel of niet verplaatsing van de pinautomaat, of daar grote vrachtwagens (Willemse, bevoorrading Helmink en Ras) konden draaien of door zouden moeten rijden naar de rotonde in Elst. Dus nog steeds geen duidelijk plan.
Wel werd beweerd dat na 26 januari was begonnen met het bestek, dat naar verwachting half mei klaar zou zijn. Maar eerder was gemeld, dat op 2 maart de gemeente zou overleggen met ‘het ingenieursbureau’ over de voorbereiding van het werk.  Dat is vijf weken na de inloopbijeenkomst en 16 weken na de afspraken met de wethouder en projectleider op 9 november 2010.

Afknappers en afhakers
Deze en andere berichten gaven de Dorpsraad en Dorpswerkgroep een slecht gevoel. Niet goed voor ons en al helemaal niet voor Valburg en Homoet. Er was zelfs geen eenvoudig succesje te melden om de moed er in te houden.
Op 30 maart trokken we de conclusie dat het zo geen zin heeft om door te gaan. Meerderen van de ooit zo enthousiaste groep staan op het punt van afhaken. Dat hebben we daags daarop aan Burgemeester en twee wethouders gemeld, met het verzoek om een gesprek met hen en hoofden van betrokken (nou ja) gemeentelijke diensten.
En meteen belde De Gelderlander, die op het gemeentehuis had gehoord dat de Dorpsraad was opgestapt. Vandaar een bericht in de krant van 1 april over een ‘noodsignaal’ uit Valburg en een reactie van wethouder Jan van Baal dat er zeker een gesprek kwam en dat nu eenmaal niet alles snel kan. (Daar zijn we ons inmiddels wel van bewust. Maar dat er zó weinig gebeurt was nog niet doorgedrongen tot het gemeentebestuur. )
En er kwamen vragen van de VVD aan B&W over het probleem en wat de gemeente daaraan dacht te gaan doen.

Na 37 maanden een quick win!
Bij de presentatie van het DOP had wethouder Ruud Mooij aangedrongen op ‘quick wins’ (= een snel succes om te laten zien dat het DOP echt werkt).
Op 31 maart was onder leiding van wethouder Frits Witjes begonnen met het verlagen van de haag rond de kerk. Dat werd op 1 april voltooid: een enkele decimeters verlaagde haag en twee treursparren bij de ingang van de Hervormde kerk. Treursparren omdat ze op een hoogte van zo’n drie meter zijn afgetopt. Blijkbaar kon er niet meer van af.
Het lijkt een mooie symboliek om deze twee sparren te laten treuren totdat het plan ooit geheel is afgerond. Wie weet hoe hoog ze dan weer zijn.
Op 13 mei pra(at)ten we verder met wethouder Witjes, die het plan nu aanstuurt.

Gesprek met B & W
Het duurde even, maar na vier weken was er dan het gesprek met de burgemeester, wethouders Van Baal en Witjes en gemeentesecretaris Hoex. Van onze kant Hendrik van Tongeren, Bauke Huisman, Rita Vossers en ik.
Wij lichtten aan de hand van praktische voorbeelden toe hoe slecht het gaat, hoe frustrerend en verlammend het is, en dat de ambtelijke organisatie de allerbelangrijkste oorzaak van de vertragingen is. Dat we moeten bedelen om informatie of een reactie en dan nog met kluitjes het riet in worden gestuurd. Dat afspraken met de gemeente niet worden gemaakt of in ieder geval niet worden nagekomen. Dat het DOP zo een lege dop is en geen betekenis heeft. Dat een niet gering deel van de Dorpsraad/Dorpswerkgroep er niet mee door wil, omdat het zonde van de tijd, de inzet en de energie is.
We spraken af dat de gemeente in deze Dorpskrant vertelt hoe ze aankijken tegen de omgang met de Dorpsraad/Dorpswerkgroep en het DOP. En hoe de gemeentelijke top er weer nieuw leven in wil blazen na de informatie in dit gesprek, waar ze zelf ook zeer onaangenaam verrast over waren.
Daarover heeft de gemeentesecretaris een gesprek met onze Hendrik, helaas na het sluiten van de inlevertermijn.

Daags daarop kregen we een afschrift van de antwoorden op de vragen van de VVD. Niet in de lijn van wat we met B & 2W bespraken, om het kort samen te vatten.

Waar wèl vaart in zit
Niet alles staat stil, er zijn ook zaken waar vaart in zit:

Wèl een ROP/CUP?
Op 28 maart heeft de gemeente de dorpsraden van Slijk-Ewijk en Valburg & Homoet en de Leefbaarheidsgroep Reeth geïnformeerd over de nieuwe plannen voor een ROP. De Dorpsraad van Oosterhout was afwezig. DOPzorgen?
ROP staat voor RailOpstapPunt, een ander woord voor CUP (Containeruitwisselpunt), gedacht tussen de A 15 en de Betuweroute. Een goede(?) plek om vracht van de trein op vrachtwagens of omgekeerd over te laten stappen. OlifantAlsof containers pootjes hebben om zelfstandig van de trein op een truck te springen of omgekeerd. Ze moeten echter geholpen worden door imposante hijsinstallaties van zo’n 20 meter hoog, een fraai gezicht in het open Betuwse landschap. Die lijken op een kudde olifanten.

We zijn niet helemaal gerust of er ook nadelen zijn, zoals geluidhinder, lichthinder en luchtvervuiling door de mengvorm van rail en wegverkeer. Er is natuurlijk wat extra verkeersdrukte te verwachten en wellicht meer kans op incidenten bij het overstappen.  De gemeente eist dat het ROP alleen voor regionaal verkeer is, een mooie voorwaarde. Dus een container die naar Deventer moet wordt weer terug op de trein naar Europoort gezet? Kans van niet.



30 km slakkengangetje?

Ja, dat is duidelijk. En 60 km/u ook, stond in de krant. Nu ons kabinet de snelheid op snelwegen verhoogt, mag er ook in en buiten de bebouwde kom wel een tandje bij.
Duidelijk Duidelijk
Waarom 15 rijden als je 40 kan (Weemen) of 30 als je 50 kan (dorp) of 50 als je 70 kan (Tielsestraat, Broekstraat) of 60 als je 100 kan (buitengebied en Homoet)? Toch niet voor een plezieriger leefklimaat en wat meer veiligheid voor kwetsbare weggebruikers? Spaart vaart minderen kinderen? Laten zij maar wat beter opletten! Opzij, opzij, opzij, we hebben ongelofelijke haast!

De komgrens van Valburg in de Reethsestraat wordt op ons verzoek (DOP) verlegd en komt ter hoogte van nr. 29. Wij vinden dat veiliger voor iedereen in het algemeen en voor de scouting in het bijzonder. Maar het kombord maakt het niet veiliger, dat doen de weggebruikers zelf. Of niet dus.

Uit de vaart . . .
Het is leuk om bezig te zijn voor het algemeen belang. Dat geldt voor allerlei verenigingen en organisaties, ook voor de Dorpsraad/Dorpswerkgroep. Maar na een tijd kan daar wat sleet op komen als de vaart er uit gaat. En als er alleen nog chagrijnige stukjes komen zoals hierboven, wordt daar niemand gelukkiger van.
Daarom stop ik binnen enige maanden na zo’n negen jaar met mijn rol als voorzitter van de Dorpsraad voor Valburg en Homoet. De klus is niet af; er is genoeg te doen.
Ook enige andere actievelingen willen een andere rol of er helemaal mee stoppen.

. . .  en in de vaart
Het zou fantastisch zijn als er nieuwe mensen bijkomen om met nieuwe energie in volle vaart aan de soms lange mars te beginnen, om Valburg en Homoet op te stoten in de vaart der kernen. Het hoeft niet in en op dezelfde manier als nu: de koers bepaal je samen.
Daarom nodigen we ieder die zich geroepen voelt om met leuke mensen zinvol bezig te zijn en daar mooie resultaten mee te behalen, uit om zich aan te melden bij de onvolprezen Dorpsraad/Dorpswerkgroep voor Valburg en Homoet:  JLIB_HTML_CLOAKING   .

pod dop

Help het pod    er weer bovenop! 


De Dorpsraad/Dorpswerkgroep houdt de lezers van de Dorpskrant zo goed mogelijk op de hoogte over beren, schapen, slakken, olifanten en andere muizenissen.


Krijno Horlings